Prvobitno stanovništvo Sicilije činila su tri plemena, od kojih su najznačajniji bili Sikani (Sicani). Prema Tukididu, stigli sa Pirinejskog poluostrva. Sledeće pleme koje je naselilo Siciliju bili su Elimljani (Elimi) koji su stigli sa Egejskog mora. Naseljavajući severozapadni deo ostrva Elimljani su potisnuli Sikane na istok, premda ne postoje dokazi o međuplemenskim ratovima. Poslednji došljaci na ostrvo bili su Sikuli (Siculi) koji su stigli sa kontinentalne Italije oko 1200. p. n. e. Sikuli su se naselili na istoku ostrva, potisnuvši tako Sikane u središte ostrva.
Mapa položaja italskih plemena na Siciliji
Feničani su prvi shvatili značaj položaja ovog ostrva, a za njima i Grci koji počinju sa kolonizacijom oko 750 p. n. e, osnivajući kolonije na istočnoj obali. Sikanci i Sikulci su vrlo brzo asimilovani u helensku kulturu. Na plodnom tlu Sicilije počeo je ekstenzivan uzgoj maslina, vinove loze, uzgoj ovaca i obrada vune, što je doprinelo brzom razvoju trgovine. Grčka religija se proširila po celom ostrvu, što je vidljivo po mnogim hramovima izgrađenim na svim delovima ostrva. Sirakuza, najrazvijeniji polis, kontrolisala je veći deo Sicilije, dok su se u severozapadnom delu razvijale feničanske i kartaginske kolonije. Sudarom ovih dveju kultura počeli su Sicilijanski ratovi. Grčka je sklopila mir sa Rimskom republikom 262. godine p.n.e, a Rimljani su tražili aneksiju Sicilije kao prve provincije u njihovom carstvu. Uključivanjem Rima u Punske ratove potisnuti su Kartaginjani, čime je 242. p. n. e.
Padom Rimskog carstva 440. Godine, Siciliju su zauzeli Vandali. Ostrogotsko osvajanje Sicilije (a i Italije) pod vođstvom Teodorika Velikog započelo je 488. godine. Iako su Goti bili Germani, Teodorik je oživljavao rimsku kulturu i dopustio verske slobode. Nakon izbijanja Gotskog rata između Ostrogota i Vizantijskog carstva, Sicilija je postala prvi deo Italije koji je potpao pod Vizantijsko carstvo. Vizantijski car Justinijan I, pod vođstvom Velizara osvaja Siciliju, 535. godine. Kao baza Vizantiji korišćena je za dalja osvajanje Italije. Uskoro su osvojeni svi važniji italijanski gradovi. Tokom 660. Godine, Car Konstantin II odlučuje da preseli svoju prestonicu iz Carigrada u Sirakuzu. Godine 826, Eufemije, zapovednik vizantijske flote na Siciliji nudi vlast nad Sicilijom Zijadatu Alahu I, aglabidskom emiru Tunisa, kao protiv uslugu za njegovu zaštitu. Ova vladavina propraćena je čestim pobunama vizantijskih Sicilijanaca. Medjutim, na ostrvo su donesene nove poljoprivredne kulture: narandža, limun, pistaći i šećerna trska sto je omogućilo brzi razvoj i ekonomski uspon stanovništva. Hrišćanima je bilo dopušteno ispovedanje vere, na šta se dodatno plaćao porez. U tom periodu, na Apeninskom poluostrvu, kao plaćenici uzimani su Normani, koji su pljačkali i osvajali delove Vizantijske Italije. Medjutim, 1061. godine pod vođstvom Roberta Gviskara i brata Rožera I, zauzimanjem Mesine, počinje oslobađanje Sicilije od muslimanske vlasti. Najvažnija bitka bila je opsada i pad Palerma, u januaru 1071. godine, nakon čega deo po deo ostrva potpada pod normansku vlast do 1091. godine.
Sv. Domenika vizantijska crkva
Glavni grad i pod normanskom vlašću i dalje je bio Palermo. Od vladavine Rožera II i njegovih naslednika, status ostrva podignit je u kraljevstvo od 1130. godine. U ovom razdoblju Kraljevina Sicilija bila je jedna od najbogatijih država u Evropi. Rimokatolička crkva u potpunosti je zamenila dotadašnju vizantijsku istočnu hrišćansku crkvu. Nemajući muških naslednika, Kostanca od Altavile sklapa brak sa Henrijem IV Hohenstaufen, germanskim kraljem, i u miraz donosi kraljevinu Siciliju. Pod vladavinom njihovog sina Fridriha II kraljevstvo širi svoje teritorije i doživljava procvat u kulturnom, ekonomskom i politickom zivotu. Jaka kraljevina nije odgovarala Vatikanu koji pomaže Karlu Anžujskog, bratu Luja IX, franscuskog kralja, da 1266. godine pobedom u bici kod Beneventa (grad u italijanskoj regiji Kampanija) preuzme Kraljevinu Siciliju. Vreme njegove vladavine na Siciliji obeleženo je velikim nezadovoljstvom i nametanjem visokih poreza, koji su finansirali vladareve vojne poduhvate. Odluka da Palermo izgubi svojstvo glavnog grada, dovela je do dodatnog prezira prema Anžujcima. Podignut je veliki narodni ustanak Sicilijansko večernje, a iste, 1282. godine krunu dobija Petar III od Aragone, godina kada počinje period španaca.
Prikaz sicilijanske večernje
Početak 18. veka ujedno je i kraj špansko – katalanske dominacije, a ugovorom iz Haga Sicilija pripada sledećih 15 godina dinastiji Austrije (Habzburgovci), da bi 1734. godine Karlo VII Borbonski preuzeo vlast formirajući Kraljevinu dve Sicilije (sa centrom u Napulju i Palermu). Taj period uzurpacije teritorije i stanovništva, koje je već oslabljeno političkim previranjima, doveo je do velikog propadanja i teškog zivota. Garibaldijevo iskrcavanje i pohod iz Marsale, maja 1860. godine, primljen je u narodu sa velikim zadovoljstvom. Burbonci su proterani, a Sicilija već sledeće godine zvanično postaje deo novog Kraljevstva Ujedinjene Italije, pod krunom dinastije Savoja. Svo negodovanje naroda i organizovanje pobuna biva brutalno ugušeno, a kolaps sicilijanske (i cele južnoitalijanske) privrede za posledicu ima talas emigracije. Devetnasti vek obeležava slabljenje centralne vlasti, jačanje i značaj ne legalne organizacije – mafije. Pojava fašizma i Benita Musolinija na političkoj sceni Italije, dovodi do delimičnog smanjenja značaja te kriminalističke organizacije. Tokom Drugog svetskog rata, 10. jula 1943. godine, započela je saveznička invazija Sicilije, koja je relativno dobro primljena među lokalnim stanovništvom. Međutim, u njoj su uništene mnoge istorijske građevine. Proglašenjem Republike Italije 1946. godine, Sicilija je dobila status autonomne regije. Agrarnom reformom i posebnim finansiranjem italijanske vlade od 1950. godine do danas, obnovljena je privreda i infrastruktura. Sicilija doživljava poseban razvoj i procvat hapšenjem Salvatora Toto Rine i slabljenjem uticaja mafije u javnom i privatnom životu.
Normanska palata, sedište skupštine
Za svačiji ukus, samo su neki od razloga zbog kojih treba posetiti Siciliju.
